d czasu gdy Albania po raz pierwszy uzyskała niepodległość od Włoch w 1912 roku, pieśń "Hymni i Flamurit" została wybrana hymnem narodowym, który był także hymnem w komunistycznej/marksistowskiej Albanii, jak również obecnie, gdy w kraju tym panuje demokracja. Pierwotny tytuł hymnu brzmiał "Flamur mi Betimi" ("Przyrzeczenie Fladze"). Hymn Albanii po raz pierwszy został opublikowany jako wiersz w albańskiej gazecie w Sofii, w Bułgarii - "Liri e Shqipërisë" ("Wolność Albanii"), wydanej 21 kwietnia 1912 roku. Później, w tym samym roku, ukazał się w zbiorze poematów Drenovy pod tytułem "Ëndra e Lot" ("Sny i Łzy"), wydanym w Bukareszcie. Oficjalny hymn jest krótszy o dwie zwrotki od oryginalnego wiersza. Melodia skomponowana została przez Cipriana Porumbescu, autora hymnu rumuńskiego z lat 1977-1989.

Hymni i Flamurit (Hymn o fladze)

Wokół flagi zjednoczeni,
Z jednym życzeniem i jednym celem,
Wszyscy na nią przysięgajmy,
By złożyć śluby dla zbawienia.
Od walki precz ten ucieka,
Co się urodził zdrajcą,
Kto jest mężczyzną, się nie boi,
Ale umiera, ale umiera jako męczennik.
W ręce oręż będziemy trzymać,
By bronić ojczyzny w każdym miejscu,
Praw naszych się nie wyrzekniemy,
Tutaj dla wrogów nie ma miejsca.
Bo Pan sam to rzekł ustami,
Że ludy wymierają na ziemi,
A Albania będzie żyć,
Dla ciebie, dla ciebie walczymy my.
O flago, flago, znaku święty,
Na ciebie przysięgamy tu,
Albanię, ojczyznę drogą
Për nder edhe lavdërimnë e tu. I honor wysławiamy twój.
Odważnym mężem zwie się i czci
Tego, kto ojczyźnie składa ofiarę;
Zawsze będzie wspominany
Na ziemi, na ziemi jako święty.