ierwszy zachowany tekst w języku albańskim to formuła chrztu (1462) ? zdanie wplecione w tekst łaciński; pierwsza zachowana książka to mszał Gj. Buzuku (1555). Za początek literatury albańskiej uznaje się jednak twórczość łacińskojęzyczną M. Barletiego z Włoch (Historia Skanderbega 1508?10 i Oblężenie Kruji 1504). W XVII i XVIII w. rozwijało się gł. gegijskie piśmiennictwo religijno-dydaktyczne, a jego przedstawicielami byli księża katolatoliccy (m.in. P. Budi, P. Bogdani) z klasztorów na północy kraju, tam też skupiało się życie kulturowe; książki były drukowane w Rzymie, rzadziej ? w Szkodrze; poza granicami kraju (we Włoszech) rozwijało się piśmiennictwo toskijskie, początkowo o charakterze rel., później poezja oparta na wątkach lud. (m.in. J. Variboba, L. Matrënga).